وقتی برای تبخیر نمانده.... آ دم هایی بودند که اگر بودند خوب می بودند....آ دم هایی که باهم خیلی راه رفتند و حالا راهها خمیازه های نقره فام می کشند.....

برای رها......:

دلم گرفته....کاش ۲ دقیقه زودتر زنگ میزدم که باهم بریم بیرون یخ بلرزیم....و وقیحانه بستنی بخوریم...

برای گاهی کمی.....:

فکر میکنی آیا وبلاگ من یک ساله خواهد شد؟

بی شرف چه زود بزرگ میشیم....ووووووی

برای تو.....:

....

..

.

.

.

.

I'll be sorrow tomorrow
With me myself and I
I'll be sorrow tomorrow
Holding myself while I cry
I'll be sorrow tomorrow
While lying sleepless in my bed
I'll be sorrow the next day as one thought haunts my head
And when I finally rest my lids and cease my icy breath
That one thought will exist no longer
That horrible thought of death

نفرين به روزگار عظمت دارد اما وقتی جوراب های خود را لعنت می كنيم نبايد توقع داشته باشيم ما را جدی بگيرند...

من هر روز به بهانه دردهایی که تقدیسشان می کنم این نکته را بهتر در می یابم که شکیبایی مایه توفیق است...

۳۴ ثانیه قبل از طلوع آفتاب

بیقراری و تشویش

آرامش و سکون

رویای جا مانده از زمان

چشمان باز مانده در رویا

۲۲ ثانیه قبل از طلوع آفتاب

دلمرده گی های دیروز و فردا

آواز رنگ پریده سکوت

هق هق فروخورده خیالی دور

طلوع آفتاب

آفتاب 

...

i will go

with

no

regret

اشک کو تا دامنم را تکه ای دریا کنم...

که می تواند به من بگوید

زندگانیم تا کجا می رود؟

آیا من وزشی در میان طوفانم

یا موجی در مردابی؟

یا شاید که خود من است

این ساقه بی رنگ و سفید

که در بهاران می سوزد...

                      وقتی که..

                    دیگر...

                            نان..

                                   نبود..

                            نبود. 

..نبود

.

                    نبود                      نبود....

نبود....

..